Analiza VII monologu Hamleta (Jak wszystko mnie oskarża i jak bodźca / Dodaje mojej opieszałej zemście!)
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Jak wszystko mnie oskarża i jak bodźca / Dodaje mojej opieszałej zemście! – wers 204 – 248, akt IV, scena 4.

Hamlet spotyka kapitana wojsk norweskich, który właśnie zmierza w kierunku Polski. Bojowe nastawienie, ochoczość, ambicje kapitana udzielają się Hamletowi. Bohater zaczyna rozważanie:

Jak wszystko mnie oskarża i jak bodźca
Dodaje mojej opieszałej zemście!
I czym jest człowiek, jeśli jego życia
Główną wartością i targową ceną
Są sen i strawa? Jest zwierzęciem tylko.
Na pewno Ten, co stworzył nas z tak wielką
Zdolnością roztrząsania rzeczy byłych
I przyszłych, nie obdarzył nas tą władzą
I Boskim tym rozumem, by pleśniały
Nie używane.



Warning: strpos(): Offset not contained in string in /home/graffika/domains/klp.pl/public_html/klptest.php on line 771
Widok wojsk napawa Hamleta odwagą. Upomina sam siebie o czyn, o obowiązek zemsty, o zachowanie honoru. Hamlet odtąd jest już zdecydowany podjąć działanie. Monolog kończy się słowami: Bądźże odtąd krwawa, / Myśli ma, albo czeka cię niesława.

Oznacz znajomych, którym może się przydać




  Dowiedz się więcej
1  Bohaterowie "Hamleta" - ogólna charakterystyka
2  Rola języka w tragedii Szekspira
3  „Hamlet” jako dramat o zbrodni



Komentarze
artykuł / utwór: Analiza VII monologu Hamleta (Jak wszystko mnie oskarża i jak bodźca / Dodaje mojej opieszałej zemście!)







    Tagi: