Analiza VII monologu Hamleta (Jak wszystko mnie oskarża i jak bodźca / Dodaje mojej opieszałej zemście!)
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Jak wszystko mnie oskarża i jak bodźca / Dodaje mojej opieszałej zemście! – wers 204 – 248, akt IV, scena 4.

Hamlet spotyka kapitana wojsk norweskich, który właśnie zmierza w kierunku Polski. Bojowe nastawienie, ochoczość, ambicje kapitana udzielają się Hamletowi. Bohater zaczyna rozważanie:

Jak wszystko mnie oskarża i jak bodźca
Dodaje mojej opieszałej zemście!
I czym jest człowiek, jeśli jego życia
Główną wartością i targową ceną
Są sen i strawa? Jest zwierzęciem tylko.
Na pewno Ten, co stworzył nas z tak wielką
Zdolnością roztrząsania rzeczy byłych
I przyszłych, nie obdarzył nas tą władzą
I Boskim tym rozumem, by pleśniały
Nie używane.



Warning: strpos(): Offset not contained in string in /home/graffika/domains/klp.pl/public_html/klptestadsense.php on line 710
Widok wojsk napawa Hamleta odwagą. Upomina sam siebie o czyn, o obowiązek zemsty, o zachowanie honoru. Hamlet odtąd jest już zdecydowany podjąć działanie. Monolog kończy się słowami: Bądźże odtąd krwawa, / Myśli ma, albo czeka cię niesława.




  Dowiedz się więcej
1  Literackie nawiązania do tradycji szekspirowskiego dramatu Hamlet - Zbigniewa Herberta Tren Fortynbrasa
2  Analiza IV monologu Hamleta (Być albo nie być – oto jest pytanie)
3  Portret makiawelicznego władcy w dramacie Hamlet – postać Klaudiusza



Komentarze
artykuł / utwór: Analiza VII monologu Hamleta (Jak wszystko mnie oskarża i jak bodźca / Dodaje mojej opieszałej zemście!)




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz:
     





    Tagi: